beni anlamamanızı dilerim eğer beni anlarsanız adınıza da üzülürüm
(via donukdeniz-blog)
(via sppectrum)
yaşça yeterince büyüktüm belki ama ruhen olgun değildim zamanında. değer hep başkalarına verilirmiş gibi yaşardım hiç düşünmezdim kendimi. sevdiklerime sınırım yoktu, sevdiklerime duvarım yoktu, sevdiklerime gururum yoktu. sanki bütün problemler çözülürdü, sanki konuşunca aşılmayacak şey yoktu, sanki insanlar düzelirdi. çok yandım. güneş altında ham meyvenin kızarması gibi yandım. daha güçlü ve daha güzel olmam için ne kadar gerekliyse o kadar yandım. kendime değer vermeyi öğrendim. dur demeyi, düzelmez demeyi, çözülemeyecek düğümler de olduğunu öğrendim.
(via sppectrum)
bir zamanlar kendimi
bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.
kaç metredir benim yokluğum?
benden daha çok var sanmıştım.
benim yokluğumdan dünyaya
bir elbise çıkar sanmıştım.
(via sppectrum)
“Seni öptüğümü unutamıyorum, seni öptüğüme inanamadığım da oldu.”— (via beklentileruzer)
(via sppectrum)
Sonra bir veda şarkısı dolanır dilime,
Zannetme, bir gün geri dönmek değil niyetim,
Hasrete teslim oldum, asla gelmeyeceğim.
(via sarilircasina)
